BR1C8470

Yvonne Spigt geeft de Nederlandse titel door!!

Het laatste nieuws >>

Verslag van Yvonne

Het is dinsdag en ik ben samen met Lisanne en Mariska op het nannewiid aan het schaatsen. Plotseling hoor ik Mariska zeggen "vrijdag NK veluwemeer". In eerste instantie ben ik teleurgesteld, zou liever zekerheid hebben gehad dat ik nog even het rood, wit, blauw mag dragen, dit jaar volgend jaar en eigenlijk nog wel langer. In gedachte ben ik weer even bij de Rietplas in Emmen. Waar ik vorig jaar solo over de finish kwam. Wat een overwinning was dat... En vooral de periode die volgde veel media, maar vooral heel veel kaarten en bloemen wat was dat overweldigend. En ik denk, nou ja weet eigenlijk wel zeker dat de mooiste overwinning is van mijn lijstje.

Maar nu moet ik de gedachte om zetten, hij gaat komen. We gaan er gewoon voor alles of niets. Ik wil het moment van vorig jaar nog wel een keer over doen. Maar het zou ook geweldig zijn als een andere schaatspletter straks mijn rood, wit, blauw mag over nemen. Mijn doel is duidelijk de titel ga ik verdedigen en anders wil ik dat het een mooie opvolger heeft.

De wedstrijd begint rustig. Ik moet voorin zitten anders wordt ik gek, dan heb ik geen controle over de wedstrijd en kan ik de scheuren niet zien. Er komt weer een ontsnappings poging. Ik zie Mariska meespringen en ook Lisanne voegt zich bij het groepje en samen vormen ze de kopgroep van 6. Ze krijgen een behoorlijke voorsprong, de wedstrijd lijkt beslist. Er is een moment dat ik baal. Als we zo blijven rijden zal ik niet meer kunnen mee strijden voor de titel
En ik heb het idee dat ik niet de enige ben die dat beseft. Er wordt gereden er zijn een aantal dames die het gat willen dichten. Ik krijg weer hoop. Al is het wel een beetje dubbel want Mariska en Lisanne zitten in de kopgroep. Al bedenk ik me dat Mariska zoals ze de laatste tijd rijd ook wel kan winnen als we de kopgroep terug halen. Met nog 1 km te gaan wordt de aansluiting dan toch gevonden. Ik wordt onrustig, het zou zomaar nog kunnen. Ik ga de sprint heel vroeg aan. Met Mariska achter me. Gewoon met haar handen op de rug, blijkt als ik de beelden later terug kijk, terwijl ik alles op alles zet. Op het juiste moment springt ze achter mij vandaan. Ik lijk wel stil te staan. Wat een snelheid, wat een overmacht en wat een mooie nee prachtige winnares met een mooie buikschuiver viert Mariska de overwinning. Ik ben tevreden over mijn wedstrijd maar vooral tevreden over de opvolger van deze prachtige titel!

 

 

 

 

    

 

 

 

Laatst vernieuwd: 27 Jan 2013

Terug