BR1C8470

Marije van Marle stopt als marathonschaatster....

Het laatste nieuws >>

De allerlaatste

Daar zit ik dan, op zondagochtend met een lekker ontbijtje en een vers geperste jus, nog eens nadenkend of ik echt wel de goede keuze heb
gemaakt. Gister schaatste ik in Den Haag mijn laatste rondjes als marathonschaatsster. Want ja, ik heb mezelf nooit als topsporter gezien, maar marathonschaatsster, dat was ik wel. Vijf jaar lang reed ik mee op het hoogste niveau, net 16 toen ik voor het eerst mee deed, en nog maar 21 dat ik al weer stop. Dat is relatief jong besefte ik me gisteren, voor velen begint het nu eigenlijk pas, maar ik ben er al weer klaar mee. Ik heb van mezelf een keuze moeten maken tussen mijn studie met alles dat daar bij hoort en het schaatsen, want twee dingen half doen is niet mijn streven. Dit en het vorige jaar zat ik in het beste team dat je maar kunt wensen, met toppers die de prijzen binnenslepen. Die prijzen win je niet zo maar, vooral dit jaar niet, er wordt hard voor getraind.

En precies dat is waarom ik denk dat ik het mooi geweest is. Wil je winnen, moet je trainen. Een trainingsbeest ben ik nooit geweest, met maximaal 3 keer per week trainen reed ik voorin mee. Zo weinig trainen en toch zo hard schaatsen, talent noemen ze dat, talent? Ik dacht meer aan geluk. Geluk dat ik een kijkje heb kunnen nemen, heb mogen genieten van zo een mooie sport en prijzen heb mogen winnen binnen het warmste team van het damespeloton. Want niet alleen de naam van de sponsor, ook de warme gezellige familie waar je deel van uit maakt in dit team zijn waardevol. Mijn dank is groot en ik weet nu al dat ik het ga missen, maar dat is oke, zo weet ik zeker dat ik jullie volgend jaar kom aanmoedigen. En weet je, schaatsen verleer je niet, dus als ik ooit nog zin heb eindelijk écht te gaan trainen, kan ik zo weer beginnen, ik ben tenslotte nog jong genoeg.

Bedankt!

Liefs Marije


 

Laatst vernieuwd: 14 Mar 2013

Terug