2014-FL-HAA-Haardhout

KPN marathon cup 11

Het laatste nieuws >>

Hoorn (Kristine aan het woord)

22 December was het eindelijk zover! De dag nadat “de wereld zou vergaan” stond Hoorn op het programma. Onze thuisbaan! Dat heeft toch iets speciaals. Bij de aankomst in Hoorn was dat wel duidelijk. Wat een organisatie en wat een publiek!
Tijdens de voorbespreking zag ik wat strakke koppies hier en daar, maar over het algemeen waren we scherp en hadden we er weer zin in!
Toen de wedstrijd. Ikzelf reed een lekkere wedstrijd. Met z’n allen dansten we op het ijs op “When the lady smiles” van Golden Earring. Ik voelde me sterk. Maar toen, met ongeveer nog 15 ronden te gaan.. bam. Daar lag ik op het ijs. Dat was niet de bedoeling. Ik probeerde nog snel op te staan maar ter vergeefs. Met gemengde gevoelens trok ik m’n jasje aan. Aan de ene kant blij dat ik weer goed reed. De afgelopen weken was ik door ziekte niet in vorm. Aan de andere kant natuurlijk balen. Je wilt sowieso niet vallen en al helemaal niet op je thuisbaan! Maargoed, ik nam mij voor om het goede gevoel vast te houden en ik begon aan mijn finale langs de kant. Eens even kijken, waar rijden de meiden. Zoef, daar gingen ze alweer voorbij. Ik hoor Gerrit en Barry dingen roepen en zie ze allemaal gebaren maken. Opeens bedenk ik me dat ploegleider zijn niet eens zo makkelijk is. Eén iemand in de gaten houden gaat nog wel, maar een hele ploeg.. Je moet overal ogen hebben lijkt wel. Nog 7 ronden. Ik zie dat de meiden van BOHH een treintje vormen. Ze hebben de ploegleiders dus begrepen. Mooi, denk ik, nu afmaken meiden! Maar het is een chaotische finale. Er wordt veel geduwd en getrokken. En vooral wilt iedereen achter Mariska zitten. De meiden komen weer voorbij. Van het treintje is niets meer over.. Goh wat is het spannend. Nog een paar ronden. Het hele West-Friese publiek heeft alleen nog oog voor Mariska. Ze zit wel een beetje ver naar achteren. Snel begin ik te tellen. Stuk of 6 meiden rijden er nog voor. Dat is wel aardig wat om in te halen maar het kan nog! De bel. Ik zie Mariska een snelle bocht lopen en ze haalt de meeste meiden in. Op het rechte stuk zit ze al bijna op kop maar vlak voor de bocht duikt zo nog even achter Foske. Nu is het extra spannend want we kunnen niet veel zien door de ijshockeybaan. Maar dan het laatste stukje zien we Mariska. Ja, ze wint!!!!!!! Met haar handen in de lucht komt ze bij ons aan en iedereen vliegt elkaar in de armen! Wij zijn zo blij! Mariska wint op d’r thuisbaan. Dat had ze nog niet eerder gedaan (heb ik gelezen). Echt top meiden! Jullie reden tactisch ook sterk, heb ik me laten vertellen, dus ik ben trots op jullie/ons! Dat geeft ons alle vertrouwen voor het NK aankomende woensdag!
 

Aan alle sponsoren en vrienden van de schaatsspetters: Ik wil jullie hartelijk bedanken voor jullie komst. Jullie waren een super publiek! Ik wens jullie allemaal fijne kerstdagen en een sportief, gezond en vooral een gelukkig 2013!

 

Laatst vernieuwd: 23 Dec 2012

Terug