2015-NKmar-HAA-BarrydeJong1

Druk race weekend

Het laatste nieuws >>

Ongeveer een maand geleden maakten we voorzichtig weer onze eerste bambi-slagen op het ijs, maar dit weekend stonden de Nederlandse Afstandskampioenschappen alweer op het programma en konden we aan de bak! Aan het stof te zien is het ook een maand geleden dat ik m’n kamer stof gezogen heb (volgens moeder Elly), maar dat terzijde.

Schaatsen dus, het NK. Na de gebeurtenissen van vorige week, was het schaatsen eigenlijk even helemaal niet belangrijk. Onze Jane in het UMCG, plat in bed, maar nog altijd met het optimisme wat haar typeert. Dus wij deden ook ons best, maar de training dinsdag in Hoorn liep al wel eens beter. En een week voor het NK zakt dan toch de moed in je schoenen. Donderdag reed ik naar Heerenveen, om toch nog even het goede gevoel te zoeken op het glij-ijs in Thialf. Het schaatsen ging al een stuk beter, hield ik mezelf voor. Daarna reed ik samen met Gerrit naar Groningen om Jane een bezoekje te brengen. Ze had die middag al haar verdieping onveilig gemaakt met haar eerste stapjes en ze lag er dapper bij. De vooruitzichten waren goed, na het weekend zou ze naar huis mogen. Dat geeft de burger moed!

Vrijdags was eerst Mariska aan de beurt, die zich tijdens de afsluitende wedstrijd van ons trainingskamp in Inzell, met een mooi PR, had geplaatst voor de 1500 meter. Last minute werd nog even een blauw Steigerplank snelpak op de kop getikt en Maris stond met frisse moed aan de start, het was immers een leuk extra’tje. Terwijl ik op de tacx de benen los fiets, moedig ik haar aan via de livestream. De rit gaat iets moeizamer dan gepland, maar met een 2.01.36 zet ze toch zeker geen slechte tijd neer!

De volgende dag staat de 3km op het programma. ’s Ochtends slijp en check ik met broer Leander nog even mijn schaatsen en kom ik erachter dat m’n brug los zit! Vandaar dat het al de hele week slecht ging natuurlijk! Flinke domper, want ja, hoe stond je schoen precies? Op de gok zet Leander mijn schoen vast en voor de zekerheid neem ik nog even een inbus mee als ik extra vroeg het ijs op stap om in te rijden. Maar ik voel gelijk dat het goed staat en de timing klopt weer. Gelukkig, ik kan het nog! Uiteindelijk rijd ik met 4.11.02 naar de dertiende plaats en houd ik er een goed gevoel aan over. Gauw stappen we de auto in richting Utrecht, waar de derde KPN Cup op het programma staat.

In Utrecht tref ik mijn zusje Loesanne en Simone Warmerdam, onze regio rijdsters voor Haardhout.com en Steigerplank.com. Zij zullen deze wedstrijd debuteren in het landelijke peloton en aan de gezichtjes is te zien dat ze het toch enigszins spannend vinden. We rijden met het hele peloton eerst een ronde met een spandoek, om Jane een hart onder de riem te steken.

Daarna beginnen we aan onze 70 ronden. Bij de voorbespreking spreek ik uit dat ik me enigszins rustig wil houden met het oog op de 5km van zondag. Dat compenseren Yvonne en Cindy ruimschoots; zij rijden alert mee en missen geen kopgroepjes, echter wordt alles weer dichtgereden. Als ik dan 1 keer mee spring, zal je altijd zien, is het wel raak. Samen met Rixt Meijer, Birgit Witte en Linda Bouwens nemen we gauw een grote voorsprong en uiteindelijk zal ik samen met Rixt een ronde pakken op het peloton. Mariska wint met speels gemak de eindsprint van het peloton en ook Cindy (9e) en Yvonne (11e) zitten er goed bij. Ook onze regio rijdsters doen het niet onverdienstelijk en rijden de eerste marathon gewoon uit! Simone finisht als 31e en Loesanne komt als 36e over de streep. Petje af meiden!

Dan begint het loeren. Rixt en ik proberen allebei nog een keer te demarreren maar uiteindelijk worden het toch 5 rondjes surplace. Voor de toeschouwers erg zenuwslopend maar zelf houd ik het hoofd koel. Ik zorg dat Rixt voorop rijdt en houd een gaatje. Vlak voor de laatste bocht ga ik aan en schiet naar binnen, in een poging als eerste de bocht in te gaan. Maar Rixt stapt ook naar binnen en schopt tegen mijn ijzer aan, waardoor ik even mijn evenwicht verlies. En die fractie van een seconde is funest, want dan ben je kansloos! Jammer om op die manier te moeten verliezen, maar een tweede plek levert ook bloemen op! We maken de balans op: volgende week in Den-Haag starten we in het Oranje en Wit en ook voor het ploegenklassement doen we goede zaken: Haardhout.com gaat aan de leiding.

De volgende ochtend is er nog enigszins een zure bijsmaak van de finale van zaterdag, maar de knop gaat om; er moet een 5km geschaatst worden! Om 12:39 klinkt het startschot en staan er 12,5 rondjes op het rondebord. Tegenstandster Diane Valkenburg neemt al snel een kleine voorsprong maar ik blijf lekker schaatsen en finish in 7.07.97, net 2 seconden boven mijn PR maar een prima race! Uiteindelijk goed voor een achtste plaats, maar door wat afzeggingen mag ik mee naar de World Cup in Seoul!

Met dat ticket op zak sta ik samen met Maris ’s avonds aan de start van de afsluitende Mass Start. Deze wedstrijd is tevens de selectie wedstrijd voor de World Cup dus ook hier staat wat op het spel. We kiezen voor een passieve tactiek want we vinden niet dat wij de favorieten zijn. Aldus zoekt Mariska het sprinters-treintje op en gaat erachter zitten. Echter komt die trein te laat op gang en zit ik toevallig net voorin, dus moet ik nog even de sprintvezels wakker schudden. Na de bijna 100 wedstrijd rondjes van het weekend pers ik er nog een soort van sprint uit en finish als tweede, wederom achter Rixt Meijer. Het is nog even afwachten, aangezien er ook tussensprint punten te halen zijn, maar uiteindelijk sta ik weer met bloemen in mijn handen. Of deze uitslag ook een ticket geeft voor de World Cup is nog even afwachten, maar we sluitend het weekend in ieder geval goed af!

Een lang verslag, van een druk schaatsweekend! En dat is te voelen; de trap leek vanochtend spontaan wel een paar treden hoger te zijn. Vandaag gelukkig even geen schaatsen, maar de boeken weer in. En tja, dan toch ook maar even de kamer stofzuigen, wil ik volgend weekend weer die lekkere pannenkoeken hebben van moeders…

 

Lees meer overLisa van der Geest

Laatst vernieuwd: 04 Nov 2014

Terug