2015-NKmar-HAA-Mariska_Huisman_wint

De zomer kilo's, of gewoon wennen?

Blog >>

Al heb ik heel veel getraind in de zomer toch ben ik altijd ietsje zwaarder als aan het einde van een seizoen. Na een week Weissensee blijft er weinig over. De kou en de enorme schaatsafstanden kosten veel energie, we eten ons suf maar toch vliegen de kilo´s er af. Ideaal zouden veel vrouwen zeggen.

In de zomer zitten die kilo´s er zo weer aan. We trainen veel, heel veel. Misschien wel meer als in de winter. Toch zijn we in de winter meer afgetraind, wellicht komt er een beetje wedstrijdspanning bij kijken wat ook energie vreet. De kou doet ons denk ik ook sneller verbranden. Hoe dan ook, de eerste keer dat ik mijn schaatspak aantrek ben ik altijd weer benieuwd of het nog past. Het voelt strak, kan zijn omdat ik het een half jaar niet gedragen heb en het dus wat onwennig is. Of zal ik gewoon wat steviger zijn. Dan komt toch mijn vrouwelijke kant weer boven, pff ik ben echt een stuk zwaarder geworden dan ik afgelopen winter was, ik kijk nog eens naar mijn buik. Pff jeetje zie ik daar een rolletje? Neeeee……en dan die enorme bovenbenen. Stiekem kijk ik achter me, ja die enorme schaatskont is ook lekker aanwezig. Het zelfvertrouwen is al flink gedaald voor ik het ijs op ga.

De eerste stappen op het ijs voelen raar. Ben ik het schaatsen verleerd…, ik hoop ieder jaar dat ik zo weer weg schaats. Dat ik de slag van het afgelopen seizoen zo weer te pakken heb. Niets is minder waar, ook ik moet wennen aan mijn schaatsen en aan het ijs. Ik voel me net Bambi op schaatsen. Mijn benen voelen ongecontroleerd, ik sta te wiebel op mijn schaatsen, opzoek naar de juiste slag. Half rechtop rijd ik mijn eerste rondjes. De bocht is ook weer even wennen, de eerste overstappen die ik maak sta ik bijna op het midden terrein. Jeetje wat een druk. Hoe heb ik afgelopen seizoen soms het idee kunnen hebben dat ik de bocht niet kon houden. Dat ik moeite had om de bocht aan de binnen baan te lopen. Wellicht had dit met de snelheid te maken. Dat is het waarschijnlijk, de vaart zit er nu nog niet echt in.

Maar na een paar minuten klungelen gaat het steeds soepeler. Ik haal hier en daar mede schaatsers in. De snelheid gaat omhoog en mijn bochten kan ik weer lekker door schaatsen. Mijn wiebelbenen verdwijnen langzaam aan. De misslagen worden minder. Ik heb het weer, de slag is terug! ik weet van geen ophouden, heerlijk. Ik heb zelfs een grote glimlach op mijn gezicht, wat is schaatsen toch en prachtige beweging. Als ik recht op weer op adem kom zie ik een aantal toerschaatsers naar me kijken. Jij hebt al vaker geschaatst zeker, vraagt iemand. Je gaat zo hard en zo mooi.. ik glunder, nee het is mijn eerste keer weer op het ijs. Trot en vol zelf vertrouwen stap ik van het ijs, nog een keer kijk ik achterom. Naar het ijs en naar mijn schaatskont, toch wel mooi!

Laatst vernieuwd: 14 Oct 2014

Terug